◊ เรียกร้องนักวิชาการกล้าปฏิเสธ ‘คำสั่ง’ ไม่เป็นที่ปรึกษาคณะปฏิรูปฯ

แถลงการณ์กลุ่มโดมแดง ฉบับที่ 2
เรียกร้องนักวิชาการแสดงเจตจำนงประชาธิปไตยไม่ให้ความร่วมมือกับคณะรัฐประหาร

ตามที่คณะรัฐประหารได้ ออก ‘คำสั่ง’ ที่ 17/2549 ลงวันที่ 26 กันยายน 2549 แต่งตั้งคณะที่ปรึกษา ประกอบด้วยนักวิชาการในสถาบันอุดมศึกษาและสถาบันวิชาการต่างๆ หลายท่าน เพื่อทำหน้าที่ให้คำปรึกษาและเสนอคำแนะนำแก่คณะรัฐประหาร เพื่อให้การบริหารงานของคณะรัฐประหารเป็นไปด้วยความรอบคอบ โปร่งใส และเกิดประโยชน์สูงสุดแก่ประเทศชาติและประชาชนเราในนาม ‘กลุ่มโดมแดง’ ซึ่งเป็นการรวมตัวกันอย่างหลวมๆ ของนักศึกษาปัจจุบันและศิษย์เก่า ม. ธรรมศาสตร์จำนวนหนึ่งมีความความห่วงใยต่อสถานะและบทบาททางวิชาการของท่าน จึงขอแสดงความคิดเห็นและข้อเรียกร้องดังต่อไปนี้ >>


 

1. การกระทำของ ‘คณะรัฐประหาร’ ที่ใช้กำลังทหารติดอาวุธล้มล้างการปกครองระบอบประชาธิปไตยยกเลิกรัฐธรรมนูญ พรากอำนาจอธิปไตยไปจากประชาชนชาวไทย จำกัดสิทธิและเสรีภาพขั้นพื้นฐานของประชาชน ฯลฯ เป็นการกระทำที่ไม่มีความชอบธรรมด้วยประการทั้งปวง ซึ่งสำหรับผู้ที่เชื่อมั่นในระบอบหรือครรลองประชาธิปไตย ไม่ควรให้รับการยอมรับตั้งแต่ต้นดังนั้น การออกมาสนับสนุนหรือการเพิกเฉยต่อสิ่งที่เกิดขึ้น ส่วนหนึ่งจึงเท่ากับเป็นการยอมรับการใช้อำนาจโดยมิชอบดังกล่าว และที่สำคัญ จะส่งผลเสียกับประชาธิปไตยในระยะยาว ที่ไม่สามารถยุติ ‘วงจรอุบาทว์’ ทางการเมืองได้, เปิดโอกาสให้ทหารใช้กำลัง ‘ฉีกรัฐธรรมนูญ’ ล้มล้างรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง หรือตัดสินใจแทนประชาชนผู้เป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตย โดยข้ออ้างต่างๆ ครั้งแล้วครั้งแล้วอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

2. ในกรณีการ ‘สั่ง’ ให้นักวิชาการเป็นที่ปรึกษา โดย ‘คำสั่ง’ ดังกล่าว ปรากฏว่า เกิดขึ้นโดยไม่ได้รับความยินยอมพร้อมใจหรือปรึกษาหารือกับนักวิชาการหลายท่านมาก่อน ย่อมแสดงถึงลักษณะของ ‘เผด็จการเบ็ดเสร็จ’ ของคณะรัฐประหาร ที่มุ่งใช้อำนาจ ‘สั่งการ’ ‘บีบบังคับ’ กับประชาชนโดยทั่วไป แม้กระทั่งนักวิชาการที่ตนเองต้องการนำมาใช้เพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับคณะรัฐประหารเอง

3. ในส่วนของบทบาทของนักวิชาการ แม้ว่าสถานการณ์ทางการเมืองโดยทั่วไป เป็นเรื่องปกติที่นักวิชาการส่วนหนึ่งจะตัดสินใจเข้าไปมีส่วนร่วมกับรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งในด้านต่างๆ โดยหวังว่า ความรู้ความสามารถของตนในทางวิชาการจะก่อให้เกิดประโยชน์กับสังคมโดยรวม แต่ ณ สถานการณ์ปัจจุบัน การเข้าร่วมสังฆกรรมในกระบวนการนี้ ย่อมเป็นการรับรองความชอบธรรมให้กับ ‘การรัฐประหาร’ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

นอกจากนั้น อาการที่น่าวิตกไม่น้อยกว่าการรัฐประหาร ก็คือ การสรรเสริญ/สนับสนุนการรัฐประหาร ซึ่งปรากฏถ้วนทั่วในประชาชนทุกหมู่เหล่า –ไม่เว้นแม้แต่นักวิชาการ- ดังนั้น ภายใต้อาการป่วยไข้ของสังคมการเมืองไทยเช่นนี้ การทำหน้าที่ในทางวิชาการของตนเองในแง่มุมต่างๆ ทั้งในแง่การศึกษาอธิบาย ปรากฏการณ์ ปัญหาทางสังคมการเมือง การออกมาแสดงความคิดเห็นวิพากษ์วิจารณ์ต่อสิ่งที่เกิดขึ้น จึงเป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างมาก หาใช่การเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในกระบวนการสร้างความชอบธรรมนี้

4. เราเห็นว่า ‘การยินยอม การร่วมมือ การยอมจำนนของประชาชนเป็นสิ่งจำเป็นที่สุดสำหรับการธำรงไว้ซึ่งอำนาจทางการเมืองของรัฐบาล’ (ยีน ชาร์ป, อำนาจและยุทธวิธีไร้ความรุนแรง แปลโดย ชัยวัฒน์ สถาอานันท์ และคณะ) ดังนั้น จึงขอเรียกร้องให้นักวิชาการที่ตระหนักถึงการขาดความชอบธรรมของคณะรัฐประหาร แสดงถึงความรับผิดชอบและความกล้าหาญทางวิชาการและศีลธรรม โดยการปฏิเสธ ‘คำสั่ง’ ถอนตัวจากการเป็นที่ปรึกษาอย่างเปิดเผย รวมทั้งยุติบทบาทใด ๆ ที่เป็นการส่งเสริมและสนับสนุนระบอบเผด็จการเบ็ดเสร็จที่ขัดแย้งกับวิธีการแก้ปัญหาและการคลี่คลายปัญหาทางการเมืองตามครรลองประชาธิปไตย

เชื่อมั่นในระบอบประชาธิปไตย

27 กันยายน 2549
กลุ่มโดมแดง
แถลงโดย นายอุเชนทร์ เชียงเสน